Nowa Czytelnia - serwis literacki

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

recenzje

"Niewidoczne dla oczu" - Sophie Lutz

* * * *

Czy cierpienie ma jakiś sens? Odpowiedź na to pytanie nasuwa się samoistnie. Wydaje się bowiem, że musi mieć (osobiście nie biorę nawet pod uwagę innej opcji). W przeciwnym razie - powiedzmy to sobie szczerze - wszystko na tym łez padole byłoby bez sensu. Ktoś kiedyś zauważył, że cierpienie uszlachetnia. I chyba rzeczywiście coś w tym stwierdzeniu jest, bo poprzez doświadczenie wspomnianego stanu (w sposób bezpośredni lub pośredni) otrzymujemy zupełnie inne spojrzenie na świat i ludzi, które zazwyczaj przynosi również wewnętrzną przemianę. Głębokie upośledzenie głównej bohaterki publikacji zatytułowanej "Niewidoczne dla oczu. Przejmujące świadectwo o miłości ukrytej" pokazuje, jak wielkim jest ono cierpieniem dla małej Philippine oraz jak dużym wyzwaniem dla jej rodziny, w szczególności matki dziewczynki. Jestem pełen podziwu dla Sophie Lutz i jej najbliższych. Wiem dobrze, co znaczy opiekowanie się osobą obłożnie chorą, której trzeba pomagać w najprostszych czynnościach. Wymaga to ogromnej cierpliwości, spokoju, a przede wszystkim siły, nie tylko fizycznej. Nie wyobrażam sobie natomiast opieki nad osobą, z którą nie ma jakiegokolwiek kontaktu werbalnego, która jest całkowicie zależna od innych...

Więcej…
 

"Kołysanka polskich dziewcząt" - Dagmara Dominczyk

* * * *

Dobrze jest mieć na kogo liczyć. Tak samo jak dobrze jest znać osobę, która akceptuje nas w całej rozciągłości i chociaż w jednej setnej podziela nasze dziwactwa. Jednakże w dorosłym życiu bywa i tak, że zanim taka persona zasłuży sobie na miano prawdziwego przyjaciela, zwykle upływa sporo czasu. Nie od dziś bowiem wiadomo, że przyjaźnie najszybciej i najłatwiej zawiera się w dzieciństwie, kiedy jesteśmy wolni od uprzedzeń oraz zachłannie ciekawi świata. Niektórzy twierdzą nawet, że to właśnie wtedy budowane są najtrwalsze więzi zdolne przetrwać lata. Bez względu na to, czy zawierzyliście tej teorii, historia stworzona przez Dagmarę Dominczyk, niejednokrotnie nasunie wam na myśl kompanów z dziecięcych lat, z którymi - z wielu przyczyn - nie utrzymujecie już kontaktów.

Więcej…
 

"Instytut młodych naukowców" - Matthew Pearl

* * * *

Obecnie już chyba każdy pogodził się z myślą, że technologia zajmuje w naszym życiu szczególne miejsce, a jej rozwoju nie da się, ot tak, zatrzymać. Poprzez proste liczydła, przez komputery, laptopy czy tablety, staliśmy się kompletnie zależni od maszyn, które w znacznym stopniu ułatwiają nam codzienne funkcjonowanie. Nie zawsze jednak ludzie byli skorzy do powierzania swoich czynności maszynom. W toku rewolucji przemysłowej wykształcił się nawet wrogo do nich nastawiony ruch luddystów, którzy obawiali się, że wraz z rozwojem technologii staną się niepotrzebni, stracą pracę, a co za tym idzie - wylądują bruku. Po drugiej stronie barykady znajdowali się zapaleni chęcią zmian naukowcy, pokładający w postępie technologicznym ogromne nadzieje.

Więcej…
 

"Jezus mówi do ciebie" - Sarah Young

* * *

Druga prawda wiary Kościoła katolickiego, której uczą się dzieci przystępujące do pierwszej Komunii świętej oraz kandydaci do bierzmowania brzmi: „Bóg jest sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza, a złe karze”. Przez długi czas skuteczniej na moją wyobraźnię działała niestety ta druga część sformułowania, w której Bóg wydaje się być srogim katem, osądzającym i jednocześnie wykonującym wyroki na ludzki sposób rozumowania. Zapewne przyczyną takiego stanu rzeczy była niska świadomość treści Objawienia, tudzież błędna edukacja religijna wyniesiona z domu. Jest to niestety syndrom powszechny. Wielu ludzi wierzy w Boga bardziej ze strachu przed karą za grzechy, niż z miłości do Niego. Nagminne przecież, zwłaszcza u osób starszych są sformułowania w stylu „Bóg cię pokarał”, „to kara za grzechy” czy kierowane do dzieci „Bozia będzie zła jak zrobisz to czy tamto”. Zajęło mi sporo czasu, aby wyzwolić się z takiego myślenia o Stwórcy, kiedy uświadomiłem sobie - poprzez pogłębianie w każdy możliwy sposób wiary katolickiej i wiedzy o niej, a zwłaszcza dzięki dotarciu do przesłania o Bożym Miłosierdziu - że Bóg jest kochającym ojcem. To nie On wymierza, w imię jakiejś złośliwości karę, ale sam człowiek na skutek grzechu strzela sobie samobója i odsuwa od Niego. Wybierając zło odrzuca jego miłość, tym samym skazując się na cierpienie (fizyczne i/lub duchowe), a w konsekwencji braku nawrócenia - swoją duszę na wieczne potępienie. Wynika to z wolnej woli, jakiej Bóg z miłości udzielił człowiekowi. Jezus, poświęcając na krzyżu swoje życie za grzechy ludzkości, a następnie zmartwychwstając, potwierdza swój zbawczy plan oparty na nieograniczonym miłosierdziu. Nie oznacza ono jednak otwarcia na grzech, lecz na grzesznika, dając szansę na jego nawrócenie, aż do ostatnich chwil życia. Każdego, bez wyjątku. Przypomina o tym sytuacja z „dobrym łotrem” oraz przypowieść o robotnikach w winnicy (Mt 20, 1-16), której gospodarz z każdym umówił się na denara, niezależnie od czasu pracy.

Więcej…
 

"Cieniorodni" - Alison Sinclair

* * *

"Cieniorodni" to tom wieńczący trylogię 'Zrodzeni z mroku', a zarazem nazwa trzeciej z występujących w powieści ras. Światło i ciemność to jedynie nieliczne z występujących w fabule powieści wątków. Alison Sinclair starała się umieścić w swoich książkach zarówno realne jak i wymyślone miejsca, a akcja i poczynania bohaterów były dla niej samej niemniejszym zaskoczeniem, niż dla czytelników. "Ciemnorodni" zakończyli się w momencie, kiedy drogi Telmaine, Balthasara i Ishmaela rozeszły się, a każde z nich wyruszyło w odrębną podróż. Tom "Światłorodni" opisywał perypetie Telmaine, której po powrocie do Minhorne przyszło zmierzyć się z kolejnymi intrygami Cieniorodnych oraz konsekwencjami jej własnych i cudzych sekretów. Ostatni tom trylogii opisuje misję Balthasara i Ishmaela, którzy wyruszyli na Rubieże, żeby zapobiec inwazji Cieniorodnych. Książka jest więc kontynuacją wydarzeń z poprzednich części oraz zakończeniem całej historii.

Więcej…
 

"Mężczyzna z tatuażem" - Jack Sharp

* * * * *

Dawno temu, było to bodajże na pierwszym roku studiów, miałem niemałą ochotę zrobić sobie tatuaż. Różne, czasem zupełnie nietypowe pomysły przychodzą młodemu człowiekowi do głowy. Zwłaszcza wtedy, gdy tylko poczuje się dorosłym. Mi na całe szczęście przychodziły tylko i wyłącznie te z kategorii mniej zwariowanych, a i o nich potrafiłem szybko zapomnieć, najczęściej nawet bez podjęcia próby ich realizacji. Podobnie było ze wspomnianą wyżej, chwilową fascynacją. Nie to, żebym teraz, po kilkunastu latach stał się zagorzałym przeciwnikiem sztuki tatuowania, bo wciąż lubię popatrzeć na jakieś gustowne obrazki, ale fakt jest taki, że jestem wielce rad, iż zdusiłem w sobie chęć ozdobienia ciała w tejże formie. Nie sądzę, bym obecnie podjął decyzję o tatuażu, w ogóle nie odczuwam takiej potrzeby. Chociaż... gdyby miał to być malunek zbliżony do tego, jaki posiada jeden z bohaterów powieści "Mężczyzna z tatuażem", musiałbym się jeszcze raz poważnie zastanowić. Co więcej, istnieje duże prawdopodobieństwo, że zmieniłbym zdanie.

Więcej…
 

"Laura" - J.K. Johansson

* * * *

W każdym państwie istnieją takie miejscowości, w których sąsiada rozpoznaje się po chodzie, a w poszukiwaniu najświeższych, lokalnych wiadomości nie sięga się po prasę, zamiast tego ucinając sobie naszpikowaną plotkami i spekulacjami rozmowę, z panią ze spożywczaka. Fińskie miasteczko Palokaski idealnie wpasowuje się w ten schemat, a gdy dochodzi w nim do tragedii, która do złudzenia przypomina zdarzenie sprzed wielu lat, ludzie zaczynają bezwstydnie węszyć w pogoni za sensacją, usiłując na własną rękę prowadzić mniej lub bardziej amatorskie śledztwa. Na szczęście nie brakuje także profesjonalistów, do których należy zaliczyć główną bohaterkę, 37-letnią Miię Pohjavirtę.

Więcej…
 

"Hopeless" - Colleen Hoover

* * * *

Bycie nastolatkiem to już nie przelewki. Z jednej strony wymagają od Ciebie brania pełnej odpowiedzialności za swoje czyny i zachowywania się nad wyraz dojrzale, zaś z drugiej nieustannie Cię niańczą, próbując ingerować w Twoją prywatność i ustalać jakieś absurdalne reguły, których przestrzeganie wiąże się z zasypianiem przed 19. Ale dorośli to pikuś w porównaniu ze spustoszeniem, jakie wnoszą do Twojego życia nieżyczliwi rówieśnicy. W końcu każdy mając te –naście lat, chce przynależeć do jakiejś grupy, zjednując sobie tym samym jej sympatię.

Więcej…
 


Strona 9 z 62

wyszukiwarka

najnowsze recenzje

Piotr Gociek

POzamiatane. Jak Platforma...

- - - - -

Irene Corona

Szatan nienazwany

- - - - -

Elizabeth Gilbert

Wielka Magia

oceny książek

* kiepska

** bardzo przeciętna

*** przeciętna książka

**** dobra książka

***** bardzo dobra

wywiady i reportaże

"Kobieta czuje się dziś bezpieczna, gdy ma zawód i sama zarabia" - wywiad z Hanną Kowalewską

X X X X X

"Dulszczyzna w Krakowie ma swoją długą tradycję" - rozmowa z Markiem Harnym

X X X X X

"Nie robię z nich aniołów'"- wywiad z Arturem Górskim

patronujemy

Wajda. Kronika wypadków...

Bartosz Michalak

^^^^^

Zginęła mi sosna

Katarzyna Ryrych

^^^^^

Trzej muszkieterowie

Aleksander Dumas

^^^^^

Siedem dalekich rejsów

Leopold Tyrmand

^^^^^

Lśnienie księżyca

Edith Wharton

^^^^^

Jamnikarium

Agata Tuszyńska


INFORMACJA

Ta strona wykorzystuje pliki cookies
w celach statystycznych oraz w celu
dostosowania serwisu do indywidualnych
potrzeb osób odwiedzających. Zmiany ustawień
dotyczących plików cookie można dokonać
w dowolnej chwili modyfikując ustawienia
przeglądarki. Korzystanie z naszej strony
bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza,
że będą one zapisane w pamięci urządzenia.