Nowa Czytelnia - serwis literacki

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

"Głębia" Henninga Mankella i inne powieści W.A.B.

Wydawnictwo W.A.B., wchodzące w skład Grupy Wydawniczej FOKSAL, prezentuje kilka swoich nowości, które powinny przypaść do gustu sporej rzeszy czytelników. "Pewnego rodzaju miłość" Alicji Gęścińskiej to przepleciona cytatami, niecodzienna opowieść o codzienności i o 'miłości, która jest jak życie - tyle, że dłuższa'. To historia trzech kobiet kochających jednego mężczyznę - męża, profesora i ojca. Aleksandra Zielińska swoim powieściowym debiutem zachwyciła nie tylko krytyków. Teraz debiutuje jako autorka opowiadań "Kijanki i kretowiska" w równie błyskotliwym stylu. "Stancje" to nowa, niepokojąca, ale pełna humoru powieść Wioletty Grzegorzewskiej, której debiut, "Guguły", stał się wydarzeniem literackim, zdobywając nominację do Nagrody Nike oraz The Man Booker International Prize. Książka pt. "Nikt mnie nie ma" Asy Linderborg to znakomity, poruszający opis skomplikowanych relacji między ojcem i córką, a także wstrząsający portret Szwecji. "Inni niż my" to kontynuacja rodzinnych historii z bestsellerowej powieści "Cztery drogi" Tommiego Kinnunena. Zanurzając się w głębię męskiej psychiki, w powieści "Głębia" Henning Mankell opowiada fascynującą, pełną tragizmu i do głębi wzruszającą historię.


* * * * *

PEWNEGO RODZAJU MIŁOŚĆ

Alicja Gęścińska

Autorka opisuje wydarzenia przedstawione z punktu widzenia córki Elżbiety oraz kochanki Anny. Elżbieta, zmagająca się z własnymi uczuciami po śmierci ojca, uwielbianego przez studentów profesora uniwersyteckiego i Anna, belgijska studentka na stypendium w Stanach Zjednoczonych.

Anna opowiada o swojej młodości, o szalonym studenckim życiu, którego, jako młoda kobieta, nie unikała. Uwikłana w intymną przyjaźń z Bernardem, trafia do elitarnego międzyuniwersyteckiego stowarzyszenia Exiles, przewodzonego przez profesora Raymonda Vernona. Profesor okazuje się charyzmatycznym i pełnym życiowej mądrości uczonym oraz niezwykle namiętnym mężczyzną. Opowieść Elżbiety jest próbą poradzenia sobie ze śmiercią ojca i przedmiotami, które po nim zostały, ze wspomnieniami o ojcu i o swoim dzieciństwie. Przedstawia też swoją relację z matką – Zuzanną, która nigdy nie wybaczyła swojemu mężowi i usiłuje go nienawidzić, nawet po jego śmierci.

Autorka pokazuje mężczyznę oczami kobiet, z których każda kochała go w zupełnie inny sposób. Anna – bezgranicznie, namiętnie, z zachwytem słuchała jego wykładów na temat niemieckiej kultury, muzyki, ale także cytatów wygłaszanych w codziennym życiu. Elżbieta przez wiele lat wspólnego życia buntowała się przeciw doskonałości swojego ojca, jego przyzwyczajeniom i jego mądrościom wypowiadanym przy każdej możliwej okazji. Czy z tych dwóch opowieści można otrzymać portret jednego mężczyzny? Jaki naprawdę był Raymond Vernon?

Alicja Gęścińska, urodzona w 1981 r. Warszawie, w 1988 roku przeniosła się wraz z rodziną do Belgii, gdzie w roku 2012 ukończyła z najwyższym wyróżnieniem studia na Uniwersytecie w Gandawie, a następnie obroniła doktorat z filozofii (rozprawa dotycząca wolności i osoby w filozofii Maxa Schelera oraz Karola Wojtyły). „Pewnego rodzaju miłość” jest jej debiutem literackim (2016), chociaż wcześniej opublikowała już esej filozoficzny „Podbój wolności”. Pisała także felietony dla gazet belgijskich. Alicja Gęścińska przez trzy lata mieszkała w Stanach Zjednoczonych, gdzie pracowała na uniwersytecie Princeton i wykładała filozofię polityczną oraz politykę europejską na wydziale Politologii Amherst College. W 2016 wróciła do Belgii. Obecnie prowadzi dla stacji telewizyjnej CANVAS program filozoficzny Wanderlust, w którym odwiedza w różnych miejscach świata myślicieli, artystów, pisarzy i naukowców, żeby rozmawiać z nimi o życiu, wierze i filozofii.

* * * * *

KIJANKI I KRETOWISKA

Aleksandra Zielińska

Kijanki i kretowiska to zbiór opowiadań Aleksandry Zielińskiej, której debiutancka powieść została nominowana do Nagrody Conrada, a druga do Nagrody im. Witolda Gombrowicza. Jej proza jest gęsta od emocji i literackich nawiązań. Pisarka mierzy się z problemem grozy dojrzewania na różnych etapach życia,  a wszystko to podaje z łatwością balansując między gatunkami. Wizje Zielińskiej tworzą intrygującą całość i nie pozwalają o sobie zapomnieć.

W piersi Tereski – ekspertki od rezonansu magnetycznego – wykryto guza. Dzień w dzień przed jej oczami przewijają się dziesiątki widm, ale wciąż brakuje tego jednego, najważniejszego. . .
Życie Lili Róż wywraca się nagle do góry nogami. Zmuszona przez zewnętrzne okoliczności przygotowuje się do spędzenia weekendu u siostry bliźniaczki, tej lepszej wersji samej siebie. Edyta mówi, że świat nie kończy się na byłych facetach, książkach i samej Lili Róż. Nie ma racji, a właśnie, że się kończy.
Życie Marty wygląda na idealne. Troskliwy, dobrze zarabiający mąż, udane dziecko. Wystarczy jednak jeden e-mail od Muzykanta z Muranowa, żeby była gotowa rzucić to wszystko w diabły. Nie, nie dla niego. On jest tylko iskrą, od której zajęło się to jej poukładane życie.

Aleksandra Zielińska, która dzięki swoim dwóm powieściom na trwałe zagościła na liście najzdolniejszych piór młodego pokolenia, teraz prezentuje swój talent w krótszych formach. Romans, kryminał, a nawet horror – pisarka z łatwością balansuje na granicy gatunków, tworząc niepokojące i intrygujące historie, o których nie da się zapomnieć.

Aleksandra Zielińska
, ur. 1989 – prozaiczka; zadebiutowała Przypadkiem Alicji (W.A.B. 2014), nominowanym do Nagrody Conrada; autorka powieści Bura i szał (W.A.B. 2016), znakomicie przyjętej przez krytykę i czytelników, nominowanej do Nagrody im. Witolda Gombrowicza. Publikowała opowiadania m.in. w miesięczniku „Znak”, „Twórczości”. Jej proza była tłumaczona na niemiecki, ukraiński i czeski. Laureatka Stypendium Twórczego Miasta Krakowa oraz stypendium Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego Członkini zespołu literackiego przy Studiu Munka.

* * * * *

STANCJE

Wioletta Grzegorzewska

Po maturze Wiolka wyjeżdża z rodzinnej wsi do Częstochowy na studia polonistyczne. Życie w mieście to dla dziewczyny szereg nowych wyzwań. Wzdłuż ulic nazwanych imionami świętych ciągną się sklepiki z dewocjonaliami i włóczą pielgrzymi.

Świat nie zna jeszcze komputerów i telefonów komórkowych. Wiolka tuła się od jednej stancji do drugiej: mieszka w podejrzanym hotelu robotniczym, klasztorze, wynajętej kawalerce. W każdym miejscu poznaje innych ludzi i ich historie, słucha opowieści o kosmosie, więzieniu, oswojonych wronach, rosyjskich zupach, narzeczonej, która oszukała i odeszła. Pozostaje otwarta na nowe doświadczenia i lektury. Stopniowo konfrontuje się ze wspomnieniami o dzieciństwie spędzonym na wsi, własnymi wyobrażeniami, swoim ciałem. Wreszcie: zakochuje się po raz pierwszy. Powieść Wioletty Grzegorzewskiej to subtelna historia o dojrzewaniu, młodzieńczym zagubieniu, poszukiwaniu i poznawaniu samego siebie. Stancje są także luźną kontynuacją docenionego przez krytykę zbioru Guguły, wydanego w 2014 roku.

Wioletta Grzegorzewska – urodzona w 1974 roku w Koziegłowach, wychowała się na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej we wsi Rzeniszów-Hektary. Po ukończeniu studiów filologicznych mieszkała kilka lat w Częstochowie, a w 2006 roku wyemigrowała do Anglii; mieszka w East Tilbury w hrabstwie Essex. Opublikowała tomy poetyckie: Wyobraźnia kontrolowana (1998), Parantele (2003), Orinoko (2008), Inne obroty (2010), Ruchy Browna (2011), dwujęzyczny wybór wierszy Pamięć Smieny/Smena’s Memory (2011) oraz tom zapisków Notatnik z wyspy (2012). W 2014 roku ukazał się jej tom opowiadań Guguły, znakomicie przyjęty przez krytyków i czytelników, rok później przeniesiony z powodzeniem na scenę (w reżyserii Agnieszki Korytkowskiej-Mazur, Teatr Dramatyczny w Białymstoku). Guguły znalazły się w finale Nagrody Nike i Nagrody Literackiej Gdynia w 2015 roku. W 2017 zostały nominowane do The Man Booker International Prize.

* * * * *

NIKT MNIE NIE MA

Asa Linderborg

Szwecja, lata siedemdziesiąte. Kilkuletnia Asa mieszka wraz z ojcem Leifem w Västeras, wówczas szóstym co do wielkości mieście kraju. Jej życie nie przypomina życia rówieśników: dziewczynka nosi skromne ubrania, nigdzie nie wyjeżdża, może jeść tyle słodyczy, ile chce, jeśli tylko ma na nie pieniądze, a zamiast chodzić wcześnie spać prowadzi długie rozmowy z ojcem o socjalizmie, potrzebie sprawiedliwości społecznej i walce klas. Leif jest bowiem dla Asy prawdziwym bohaterem, mistrzem hutnictwa, niezastąpionym pracownikiem największego zakładu w mieście. A przynajmniej tak zapewnia córkę.

Jednak im starsza jest Asa, tym wyraźniej widzi, że jej ojciec to tak naprawdę mierny rzemieślnik z problemem alkoholowym, który nie może się odnaleźć w coraz szybciej rozwijającym się społeczeństwie. Dorastająca dziewczyna postanawia więc odnowić kontakty z matką, która dawno temu porzuciła męża i dziecko. Czy jednak Asa odnajdzie się w barwnej, nieco szalonej, artystycznej rodzinie matki? Zwłaszcza że z ojcem łączy ją więź, której nie jest w stanie przeciąć nawet przeprowadzka i zmiana nazwiska.

Debiutancka, autobiograficzna powieść Asy Linderborg wzbudziła zachwyt krytyków i z miejsca została włączona w kanon współczesnej literatury szwedzkiej. To znakomity, poruszający do głębi opis skomplikowanych relacji między ojcem i córką, a także wstrząsający portret Szwecji, daleki od jej wyidealizowanego obrazu wspaniałego państwa opiekuńczego, jaki pielęgnujemy w Polsce. Literatura na najwyższym światowym poziomie.

Asa Natasja Linderborg
(ur. 1968) – szwedzka pisarka, dziennikarka i historyczka. Publikuje w „Aftonbladet”, gdzie pracuje jako redaktor naczelna działu kultury. Jej debiutancka powieść Nikt mnie nie ma została okrzyknięta przez krytyków jedną z najważniejszych książek współczesnej prozy szwedzkiej i otrzymała nominację do August Prize. Na jej podstawie nakręcono film z Mikaelem Persbrandtem.

* * * * *

INNI NIŻ MY

Tommi Kinnunen

Mądra i wzruszająca opowieść o losach wielopokoleniowej fińskiej rodziny. Doskonała do czytania, jako kontynuacja „Czterech dróg”, ale równie wciągająca jako samodzielny utwór. Obsypany nagrodami autor w ujmujący sposób opisuje swoistą szkołę przetrwania we współczesnym świecie, bywając przy tym równie wrażliwym, co okrutnym dla swoich bohaterów. Wybitne tłumaczenie Sebastiana Musielaka sprawia, że historia wydaje się jeszcze bliższa polskiemu czytelnikowi.

„Inni niż my” to historia nowego miejsca – domu powstającego na powojennych gruzach i w cieniu traumatycznej przeszłości. Ciepła, pełna wzruszeń opowieść o losach najmłodszego pokolenia rodziny poznanej w powieści „Cztery drogi”.

Losy głównych bohaterów - niewidomej od urodzenia Heleny, homoseksualnego Tuomasa i Johannesa, poszukującego własnego miejsca w świecie -  przynoszą sugestywny obraz życia rodzinnego i, dokonującej się nieuchronnie, pokoleniowej zmiany warty.  „Inni niż my” jest powieścią o tym,  jak pozostać wiernym sobie,  starając się nie krzywdzić innych i nie łamać zasad wyniesionych z domu rodzinnego. A także o tym, że życie jest nieustannym tworzeniem samego siebie w otoczeniu innych, niekiedy bardzo nam bliskich ludzi. Zarazem w duchowym pejzażu stworzonym przez fińskiego pisarza nie wolno okazywać słabości. W tym nowym, z założenia lepszym świecie, pełno jest dziwnej miłości, trudnych relacji, ale i ogromu sił do życia na własnych zasadach. To wzruszająca historia miejsca, do którego wraca się we wspomnieniach, kreujących postawy i rodzinne relacje. Podczas lektury, czytelnik wybiera się w podróż do miejsc znanych z własnych doświadczeń, bo każdy z nas ma swoje własne Lopotti.

Tommi Kinnunen – (ur. 1973) fiński nauczyciel i pisarz, autor spektakli i tekstów kabaretowych. Cztery Drogi  to jego debiutancka książka, która otrzymała szereg nagród i nominacji, m.in. nagrodę Finnish Grand Journalism Prize za najlepszą powieść 2014 roku oraz nagrodę Fińskiego Stowarzyszenia Księgarzy.

* * * * *

GŁĘBIA

Henning Mankell

W październiku 1914 roku szwedzki statek „Svea” dociera do wybrzeża Archipelagu Sztokholmskiego. Płynie na nim Lars Tobiasson-Svartman z misją dokonania pomiaru głębokości wód morskich i wyznaczenia kanału żeglugowego dla okrętów wojskowych. Zatrzymuje się na pozornie bezludnej wyspie Halsskar i ze zdumieniem odkrywa, że zamieszkuje ją młoda kobieta, Sara Fredrika. Pomimo dzikiej natury, zupełnie odmiennej od jego własnej, znajomość z wyspiarką porusza Larsa do głębi i burzy jego uporządkowane życie. Po powrocie do Sztokholmu i żony nie jest w stanie uwolnić się od tęsknoty za Sarą. Obsesja na punkcie kobiety budzi w  nim tłumione, najgorsze instynkty, zmieniając go w człowieka gotowego na wszystko, aby osiągnąć cel: zbliżyć się do żyjącej samotnie Sary, a jednocześnie utrzymać jej istnienie w tajemnicy przed żoną. Próba podwójnego życia prowadzi do tragicznych konsekwencji.

Nawet jak na nordyckie standardy Głębia jest niezwykle mroczną książką (…); tylko Mankell jest w stanie opisać z tak zjawiskową intensywnością nordyckie krajobrazy i atmosferę, którą sam dobrze zna. Ostra, przenikliwa analiza sytuacji Szwecji z okresu pierwszej wojny światowej dodatkowo nadaje temu jakby thrillerowi typowy dla klasycznych dzieł gatunku wymiar moralny i niepokojącą atmosferę (…), podobnie jak w kryminałach o Wallanderze. Wszystko to sprawia, że powieść jest pełna mocy. – „The Guardian”

Mankell zagłębia się w otchłań obsesji bohatera w tak zręczny sposób, że osiąga absolutnie naturalny efekt, tworząc mistrzowskie portrety bohatera i kobiet jego życia. To zapadające w pamięć i szokujące studium psychologiczne. – „Publishers Weekly”

Henning Mankell (1948–2015) – jeden z najpopularniejszych pisarzy szwedzkich, dziennikarz i człowiek teatru. Stał się sławny dzięki kryminałom z komisarzem Kurtem Wallanderem. Cykl ten miał wiele ekranizacji telewizyjnych. Książki Mankella są publikowane w czterdziestu dwu krajach i rozeszły się w milionach egzemplarzy. Nakładem W.A.B. ukazało się siedemnaście jego tytułów dla dorosłych, w tym powieści spoza serii o Kurcie Wallanderze – Comédia infantil (2008), Chińczyk (2009), Powrót nauczyciela tańca (2011), Mózg Kennedy’ego (2013) oraz Włoskie buty (2013), Wspomnienia brudnego anioła (2014) i Szwedzkie kalosze (2016). W 2015 roku ukazała się wspomnieniowa i pożegnalna książka Henninga Mankella, Grząskie piaski.
Pisarz otrzymał wiele wyróżnień literackich, m.in. Europejską Nagrodę Literatury Kryminalnej „Ripper Award” (2008). Mankell odnosił sukcesy również jako twórca literatury dziecięcej i młodzieżowej, za którą został uhonorowany Nagrodą Astrid Lindgren (1996). Wydawnictwo W.A.B. opublikowało jego cykl książek o nastoletnim Joelu.


źródło: inf. nadesłana

 

wyszukiwarka

najnowsze recenzje

Helen Fitzgerald

Wstyd

- - - - -

Chiara Schiavano

365 uśmiechów dla Ciebie

- - - - -

Marcin Urbaś

Biegać każdy może

oceny książek

* kiepska

** bardzo przeciętna

*** przeciętna książka

**** dobra książka

***** bardzo dobra

wywiady i reportaże

"Kobieta czuje się dziś bezpieczna, gdy ma zawód i sama zarabia" - wywiad z Hanną Kowalewską

X X X X X

"Dulszczyzna w Krakowie ma swoją długą tradycję" - rozmowa z Markiem Harnym

X X X X X

"Nie robię z nich aniołów'"- wywiad z Arturem Górskim

patronujemy

Dakota

Michał Piedziewicz

^^^^^

Pies Baskerville'ów

Arthur Conan Doyle

^^^^^

Posiadacz

John Galsworthy

^^^^^

Filip

Leopold Tyrmand

^^^^^

Życie pszczół

Maurice Maeterlinck

^^^^^

Villette

Charlotte Bronte


INFORMACJA

Ta strona wykorzystuje pliki cookies
w celach statystycznych oraz w celu
dostosowania serwisu do indywidualnych
potrzeb osób odwiedzających. Zmiany ustawień
dotyczących plików cookie można dokonać
w dowolnej chwili modyfikując ustawienia
przeglądarki. Korzystanie z naszej strony
bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza,
że będą one zapisane w pamięci urządzenia.